Amnesty en de milleniumdoelen

Sociaal-economische rechten: wetgeving

In 2000 hebben 189 landen afgesproken om vóór 2015 de belangrijkste wereldproblemen aan te pakken, in de acht Millenniumdoelen. Elk jaar wordt de voortgang gemeten. Amnesty vindt dat regeringen bij het vaststellen van die doelen de mensenrechten hebben verwaarloosd. De economische, sociale en culturele (ESC) rechten zijn vastgelegd in een VN-verdrag uit 1966. In steeds meer landen, en in internationaal recht, worden de sociaal-economische rechten ook juridisch afdwingbaar.

• Het Facultatief Protocol bij het ESC-verdrag, aangenomen in 2007, geeft individuen het recht een klacht in te dienen bij het VN-Comité.
• Slavernij is nu in alle landen van de wereld bij wet verboden.
• In Frankrijk is er volgens een wet die is voorgesteld in 2007 een grondrecht op huisvesting.
• In Zuid-Afrika bestaat een grondwettelijk recht op water. Ook hebben rechters afgedwongen dat goedkope medicijnen tegen hiv/aids beschikbaar kwamen.
• In Canada stelde het Hooggerechtshof vast dat kinderen op school het recht hebben een minderheidstaal (bijvoorbeeld Frans) te leren.
• De Inter-Amerikaanse Commissie voor Mensenrechten beval Guatemala voorzieningen voor straatkinderen te treffen.

Sociaal-economische rechten: verbetering

Amnesty oefent, behalve op regeringen, ook druk uit op organisaties zoals IMF, Wereldbank en Wereldhandelsorganisatie. Amnesty voert campagne voor menselijke waardigheid. De organisatie werkt veel samen met organisaties die deskundig zijn op het gebied van ontwikkeling, noodhulp of een ander terrein van de sociaal-economische mensenrechten. Op veel plaatsen is vooruitgang geboekt:

• Minder discriminatie van inheemse groepen in Brazilië en Guatemala.
• Betere wettelijke toegang tot water in Bolivia en India.
• Beter huisvestingsbeleid voor Roma in Slowakije en Albanië.
• Betere toegang tot werk voor teruggekeerde vluchtelingen in Bosnië.
• Actie tegen de vernietiging van sloppenwijken in landen als Cambodja, Nigeria en Kenia zonder dat de bewoners een alternatief of schadeloosstelling wordt geboden.
• Meer veiligheid op school, en op de weg naar school, in bijvoorbeeld Kenia en Zuid-Afrika.
• Veel meer onderwijskansen voor meisjes in Afghanistan.
• Betere gezondheidszorg voor moeders en jonge kinderen op plattelandsgebieden in Peru, Guyana en de Dominicaanse Republiek.
• Verbetering van de situatie in tehuizen en psychiatrische instellingen in Bulgarije en Roemenië.
• Actie tegen dwangarbeid in Birma (Myanmar), onder meer door het voor de rechter dagen van westerse oliemaatschappijen die van de dwangarbeid profiteren.